1 Mayıs denince akla hep fabrikalar, çarklar ve üretim bantları gelir. Ancak unutulan bir gerçek var ki; bugünün dünyasını inşa eden asıl güç, şimdi parklarda torun gezdiren, emekli lokallerinde bir bardak çay eşliğinde memleket meselelerini konuşan o beyaz saçlı çınarların nasırlı elleridir.
Emeklilik, hayatın dışına itilmek değil; on yıllarca verilen emeğin onurlu bir dinlenme durağına geçmesidir.
Bir emekli için 1 Mayıs, sadece geçmişteki grevleri veya çalışma hatıralarını yad etmek değildir. O, bir ömür boyu akıtılan alın terinin, ödenen vergilerin ve büyütülen bir neslin kutlamasıdır.
Bu bayramda meydanlarda sadece aktif çalışanlar değil, bu ülkenin temelini atan emeklilerin de sesi yankılanmalıdır. Çünkü emeğin emeklisi olmaz; verilen her emek, toplumsal hafızanın bir parçası olarak yaşamaya devam eder.
Bugün Ataköy’de bir el sanatları sergisinde cam işleyen, mahalle meclislerinde fikir beyan eden emeklilerimiz, üretimin sadece tezgah başında olmadığını bize kanıtlıyor.
Onlar hayatın her alanında “buradayız” diyerek, tecrübeleriyle toplumu beslemeye devam ediyorlar. 1 Mayıs, işte bu bitmeyen enerjinin ve geçmişten geleceğe kurulan köprünün de bayramıdır.
Selam olsun bugünü alın teriyle örenlere ve selam olsun o ördükleri duvarın gölgesinde onuruyla oturan emekli dostlarımıza.
1 Mayıs İşçi ve Emekçi Bayramı, hayatın her evresinde üretmeye ve var olmaya devam eden herkes için kutlu olsun.
Emekliyim.net ailesi olarak, tüm emeklilerimizin bu anlamlı gününü en içten dileklerimizle kutluyoruz.
